In de opleiding leer je als zorgprofessional om te benoemen wat je gaat doen. Dat is prettig voor de cliënt of bewoner, dan wordt hij niet verrast als hij bijvoorbeeld een washandje in zijn gezicht krijgt. Zou je denken.
Maar niet bij dementie!
Hoe dan wel?
Zorgprofessionals zeg maar niet wat je gaat doen!
Iemand met dementie begrijpt al die taal namelijk niet goed meer. Als je alles benoemt wat je gaat doen, heb je kans dat hij juist onrustig wordt van jouw gepraat! Toch wil je hem niet laten schrikken. Hoe doe je dat dan als je niet kunt zeggen wat je van plan bent?
Dat was ook de vraag van zorgmedewerkers op een PG afdeling waar ik gisteren training gaf. Het mooie was dat zij direct zelf konden ervaren hoe het is om overprikkeld te raken van al die taal. Met ervaringsgerichte oefeningen leerden zij minder talig te werken en kregen zij juist beter contact met hun bewoners.
‘Het contact was zelfs intenser dan wanneer ik alles benoem. Ik zag ook veel eerder wanneer de bewoner onrustig werd en kon daar beter rekening mee houden’, aldus een van de zorgprofessionals.
Laat het zien
Eén van de ingrediënten om tot beter contact te komen is door minder te praten en meer met lichaamstaal te werken. Laat het zien. Zeg niet dat je iemand gaat wassen, maar laat het washandje zien. Geef de ander vervolgens de tijd om dit te zien en gevoelsmatig te snappen waar dit heen gaat.
Vertraag
Dat vraagt om vertraging. Door te vertragen krijgt iemand namelijk de tijd om je bedoelingen op te pikken. Zonder misschien letterlijk te begrijpen wat je van plan bent, pikt ook iemand met dementie vaak nog wel op of je intenties goed zijn. Als jij de tijd neemt en hij vertrouwt jou, dan mag je zijn gezicht wassen.
Daar hoef je geen woorden aan vuil te maken.
Meer weten over contact zonder taal, klik hier.